Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

ΙΝΑ ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ «ΕΝ ΧΡΙΣΤῼ» ΕΝ ΩΣΙΝ


Ὁ    Χριστός ἑνώνει κι' ὁ Διάβολος χωρίζει.

Ἀγαπητά μου παιδιά,
Αισθάνομαι τήν ἀνάγκην νά σᾶς ἐξομολογηθῶ τήν ἀνησυχία μου. Νομίζω πώς δέν μπόρεσα νά σᾶς δώσω ἐπαρκῶς  νά καταλάβετε κάποιες ὀρθόδοξες χριστιανικές, βασικές ἀρχές καί πώς πρέπει νά σᾶς ζητήσω συγγνώμη καί νά σᾶς παρακαλέσω νά μοῦ ἐπιτρέψετε νά σᾶς τίς επαναλάβω, ὥστε, μέ τή Χάρι τοῦ Θεοῦ, νά τίς ἐννοήσητε καλά.
Πιστεύομεν ὅτι μόνον ΕΝΑΣ εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός, ὁ Πατήρ ὁ Παντοκράτωρ ὁ Δημιουργός τοῦ Σύμπαντος.
Πιστεύομεν ἐπίσης ὅτι ΕΝΑΣ εἶναι ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ Πατρός, ὁ Χριστός, «ὁ δι' οὗ τά πάντα ἐγένετο» (Ἰωάν. α΄3),ὁ ὁποῖος ἔγινε ἐν χρόνῳ ἄνθρωπος, γιά τή σωτηρία μας.
Πιστεύομεν δέ καί εἰς τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό ἐκ τοῦ Πατρός ἐκπορευόμενον καί ἐν Υἱῷ ἀναπαυόμενον.
Διακηρύττομεν ἐπίσης ὅτι ΜΙΑ εἶναι ἡ Ἐκκλησία, τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τό σύνολον τῶν ὀρθοδόξως εἰς Χριστόν πιστευόντων, μέ κεφαλήν τόν Κύριον, ΜΙΑ εἶναι ἡ ἁγία Τράπεζα, ΕΝΑ τό κοινόν Ποτήριον, ΜΙΑ ἡ Θεία Εὐχαριστία, ΜΙΑ ἡ Ὀρθόδοξη Θεία Λειτουργία, ΜΙΑ ἡ Ἱερωσύνη.
Εἶναι παραφροσύνη καί δέν ἐπιτρέπεται μερικοί νά ξεσχίζουν καί νά μοιράζουν τόν ἄρραφον Χιτῶνα τοῦ Χριστοῦ, νά χωρίζουν τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ σέ ξεχωριστές προσωπικές Ὁμάδες. Εἶναι παραφροσύνη νά διαιροῦν τήν Ἐκκλησίαν. Νά τή χωρίζουν σέ προσωπικούς ὁπαδούς ἤ Μαθητές ἤ δικά τους  πνευματικά παιδιά. Ὅλοι ἐμεῖς καί τά παιδιά μας ἀνήκουμε στό Χριστό. Κανείς δέν ἐπιτρέπεται νά ξεχωρίζει τόν ἑαυτό του ἀπό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας καί νά θέλει νά προβάλῃ τόν ἑαυτόν του. Ὁ Χριστός ἑνώνει καί ὁ διάβολος χωρίζει. Ἡ διαίρεσις εἶναι σατανική ἐνέργεια, εἶναι Αἵρεσις.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, Κρατῶν ἐπί πίνακι τήν κεφαλήν αὐτοῦ, μᾶς διδάσκει τήν ἀρχήν: «Ἐκεῖνον (τόν Χριστόν) δεῖ αὐξάνειν, ἡμᾶς δέ ἐλαττοῦσθαι» (Ἰωάν. γ΄ 30).



Ὁ Χριστός εἶναι ἡ ζωή μας καί ἡ εἰρήνη μας. Αὐτός εἶναι τό φῶς, πού φωτίζει κάθε ἄνθρωπο, πού ἔρχεται στόν κόσμο. Ὁ Χριστός καί μόνον Αὐτός εἶναι «ἡ Ὁδός καί ἡ Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή» (Ἰωάν. ιδ΄ 6). Εἷναι ὁ Σωτῆρας καί Λυτρωτής τοῦ κόσμου.
Ἐμεῖς τί εἴμαστε; Εἴμαστε «ἀχρεῖοι  δοῦλοι», ὑπηρέτες, ἀπεσταλμένοι τοῦ Χριστοῦ, ταγμένοι στό ἔργον τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου(πρβλ. Λουκ. ιζ΄10). Κι' αὐτό εἶναι μαγάλη τιμή γιά μᾶς.  Ὀφείλουμε δέ νά Τόν δοξάζουμε καί ὅχι νά χωρίζουμε τήν Ἐκκλησία σέ διάφορες  αἱρετικές Ὁμάδες( τοῦ Ἀπολλώ, τοῦ Κηφᾶ, τοῦ Παύλου, Παπικοί, Λουθηρανοί  κ. ἄ.).
Ὁ Απόστολος Παῦλος παρακαλεῖ τούς Κορινθίους καί ὅλους ἐμᾶς νά μή ὑπάρχουν σχίσματα μεταξύ μας, ἀλλά νά εἴμαστε ἁρμονικά ἑνωμένοι μεταξύ μας, μέ τά αὐτά φρονήματα, «ἐν τῷ αὐτῷ νοῒ καί ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ» (Α΄Κορινθ. α΄ 10). Συνιστᾶ νά παύσουν οἱ ἔριδες, οἱ φιλονικίες μεταξύ μας. Καί συνεχίζει ὁ Παῦλος: «Λέγω δέ τοῦτο, ὅτι ἕκαστος ὑμῶν λέγει· ἐγώ μέν εἰμι Παύλου, ἐγώ δέ Ἀπολλώ, ἐγώ δέ Κηφᾶ, ἐγώ δέ Χριστοῦ. Μεμέρισται ὁ Χριστός;(Ἐκομματιάσθη λοιπόν ὁ Χριστός;) Μή Παῦλος ἐσταυρώθη ὑπέρ ὑμῶν;...» (Α΄ Κορινθ. α΄ 11ἑξ.).
Ὅλοι μας , ἀδελφοί μου, ἀνήκουμε στό Χριστό. Αὐτός σταυρώθηκε γιά μᾶς. Καί ὀφείλουμε νά εἴμαστε ἑνωμένοι μαζί Του εἰς ἕν, νά Τόν λατρεύουμε «ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ» (Ἰωάν. δ΄ 23-24), καί νά Τόν δοξάζουμε μέ ὅλη τή δύναμι τῆς ψυχῆς μας. Διότι σ' Αὐτόν, σύν τῷ Πατρί καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, ἀνήκει ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
«Τῷ ἀγαπῶντι ἡμᾶς καί λούσαντι ἡμᾶς ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ, καί ἐποίησεν ἡμᾶς βασιλείαν, ἱερεῖς τῷ Θεῷ καί πατρί αὐτοῦ, αὐτῷ (Ἀποκ. α΄ 5-6), «τῷ βασιλεῖ τῶν αἰώνων, ἀφθάρτῳ, ἀοράτῳ, μόνῳ σοφῷ Θεῷ, τιμή καί δόξα εἰς  τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν» (Α΄Τιμόθ. α΄17).
   




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου